EN KÖTÜ HASTALIK SAMİMİYETSİZLİK

Samiyetsizlik…
Çok kötü bir hastalıktır.
İçten içe insanı bitirir.
İnsansa tabiki!..
Samiyetsiz olanın dostu olmaz.
Gideceği yeri, dertleşeceği kimsesi yoktur.
Doğuran anası bile sevmez onu.
Tavrı ve hareketleri cemiyetlerde kabul görmez.
Samimiyetsizdir çünkü.
Yılan yavrusuna benzer.
Orhan Gencebay’ın; “Ne sevenim var, ne soranım var” şarkısı aslında ona etfedilmiştir.
Ne seveni nede soranı vardır çünkü.
Samiyetsizlik gerçekten çok kötü bir hastalıktır.
Samiyetsiz olanın gülüşü, bakışı, duruşu herşeyi yapmacıktır.
Sahtedir aynı zamanda.
Kalbi fesatlıklarla doludur.
İşini halledinceye kadardır onun tüm çırpınışları.
Karşısındakini aptal yerine koymayı çok sever.
Oysaki aptalın daniskasi kendisidir.
İnsanları kullanmak onun en büyük özelliğidir.
Bu maharetinden dolayı kendini çok başarılı adleder.
Bilmez ki maymun misali kıçı hep açıktır.
Samiyetsizlik…
Eskilerin cüzzam hastalığı gibidir.
Yanına yanaşanlara anında bulaşır.
Yüzyılın bulaşıcı hastalığı Corona virüsü bile onun yanında halt etmiştir.
Aşısı yoktur mesela bu hastalığın.
Bu kadar mı?..
Hayır tabiki…
Samiyetsiz olan köprüyü geçene kadar ayıya dayı der.
Serçe kuşu gibi hop oturup, hop zıplar.
Samiyetsiz insanın suratında da meymenet olmaz!..
Kısacası kötü bir hastalıktır samimiyetsiz olmak.
Siz siz olun samimiyetsiz insanlardan uzak durun!..
Bulaşmayın, bulaştırmayın kendinizi.
Sizede sıçrar Allah korusun.
Dediğim gibi; henüz aşısı, ilacı bulunmadı bu hastalığın!..
Aman dikkat.